Blog: Mom-Shaming

Geplaatst: 7 december 2020

Een lachende vrouw

Verschillende medewerkers van het Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG) Barneveld vertellen door middel van een blog over hun werk of wat hen bezighoudt. Deze keer is dat Hanneke van der Lede, als schoolmaatschappelijk werker verbonden aan het CJG Barneveld.

Heb jij er wel eens van gehoord? Mom-shaming? Laat ik beginnen met mijn hand in eigen boezem te steken en een voorbeeld noemen.

Laatst sprak ik een moeder die er op vrijdagmiddag aan het schoolhek achter kwam dat haar dochter de week erop herfstvakantie had. De juf wenste haar een fijne vakantie en moeder keek haar verbouwereerd aan. Of ze niet wist dat het volgende week herfstvakantie was. Eh, nee dus.

Ik zal eerlijk zijn. Toen ik dit hoorde was het eerste wat door mijn hoofd schoot: hoe kun je nu zoiets missen als moeder? Je hebt toch een schoolplanning en een agenda? Later dacht ik er nog eens over na en schrok ik van mijn eigen harde oordeel. Ik vroeg mezelf af wat maakt dat ik (weliswaar zonder dat hardop te zeggen) meteen mijn oordeel klaar heb over die andere moeder. Ik troost mij met de gedachte dat ik niet de enige ben. Dit fenomeen -wat actueler is dan ooit- wordt ook wel mom-shaming genoemd en hiermee wordt het bekritiseren van andere moeders bedoeld.

In de tweedelige podcast-serie ‘ouders van toen en nu’ vergelijkt journalist en kersverse oma Michal Citroen de verschillen in opvoeden van veertig jaar geleden en nu. Wat valt op? Waar moeders vroeger ‘maar wat deden’, lijkt er nu een enorme druk te liggen op ouders (en in het bijzonder moeders) om het goed te doen. Er is meer kennis en dat is fijn maar geeft ook meer onzekerheid. Als ouder kun je je overspoeld voelen door alle informatie, want iedere ouder wil toch het beste voor zijn/haar kind?

Ik herken dat wel, ik heb al verschillende grootouders horen verzuchten dat het moederschap er door de jaren heen niet gemakkelijker op is geworden.

Moeders anno nu kunnen er qua voorzieningen en technologie op vooruit zijn gegaan in vergelijking met hun eigen moeders, maar er wordt ook meer van ze verwacht. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat moeders in deze tijd meer dan ooit de druk ervaren om het goed of nog beter, om het perfect te doen. Doordat er steeds meer kennis is, ontstaat er gemakkelijk een sfeer van ‘know it alls’ en wijzen we belerend naar iedereen die het anders doet. Ik merk het in mijn werk en in mijn eigen omgeving: veel moeders voelen zich bekritiseerd, krijgen te maken met ongevraagde adviezen en hebben het idee zich te moeten verantwoorden voor de keuzes die ze maken. Bovendien werkt daarin het vele gebruik van social media ook niet mee. Hierdoor is de drempel om kritiek te leveren op een ander nog lager.
Wat jammer eigenlijk, al die oordelen over anderen. Over het algemeen hebben we dat oordeel van een ander echt niet nodig hebben om onszelf af te vragen of we het wel goed doen. Dat doen we zelf wel. Ik zou daarom willen pleiten voor wat meer mildheid. Richting onszelf en richting al die andere moeders. Laten we kijken wat ons verbindt en niet wat ons verschilt. Want of je nu borstvoeding geeft of de fles, buitenshuis werkt of thuis bent, je je kind al op zijn negende een eigen telefoon geeft of pas op het voortgezet onderwijs, of je nu voor of tegen medicatie bij ADHD bent, de mooiste traktaties in elkaar flanst of iets kant en klaars bij de supermarkt koopt, het maakt niet uit. Je doet het goed. Jij bent de beste moeder die je kind zich kan wensen. Omdat jij het bent.

En ik? Ik ga maar eens opbiechten aan die moeder wat ik laatst vergeten ben. Iets met een broodtrommel en een gymtas.

Behoefte om eens met iemand te sparren over hoe jij die lat wat lager kunt leggen? Bij het CJG Barneveld werken hulpverleners die graag met je meedenken. Neem eens contact met ons op via info@cjgbarneveld.nl of door te bellen naar 0342-414816.

Vergelijk hulpaanbod