Blog - Opvoeden een Makkie!

Geplaatst: 3 juni 2019

Blog - Opvoeden een Makkie!

Verschillende medewerkers van het Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG) Barneveld vertellen door middel van een blog over hun werk of wat hen bezighoudt. Vandaag is dat Arjan Kim, als ambulant werker en schoolmaatschappelijk werker ISK (Internationale Schakelklas) verbonden aan het CJG Barneveld.

Sinds een jaar of tien hebben opvoeders het makkelijker dan ooit te voren. Met de introductie van de generatie smartphones met een touchscreen, is de mogelijkheid om je kind te vermaken veel simpeler geworden. De tablet en smartphone als optimale zoethouder.
Geen kind wordt boos wanneer het een tablet onder de neus geschoven krijgt. Geen verdrietig kind die even op de telefoon van papa mag. Sterker nog. De dankbaarheid druipt van je kind af als de vraag, “Mag ik met de laptop, mam?” met een ‘ja’ wordt beantwoord. Een grotere vorm van liefde en zorgzaamheid jegens je kind is ondenkbaar…

En toch kriebelt het soms. Het is dat gewetenskriebeltje dat zegt dat je wel heel makkelijk en vaak strooit met de liefde voor je kind. Het stemmetje die met een diepe zucht het hoofd schudt wanneer je vanuit gemakzucht wederom de tablet erbij pakt. Je bent zo langzamerhand geworden tot de luie opvoeder, die net als je kind, afhankelijk is geworden van alles wat een schermpje heeft.
Maar natuurlijk ben je je er van bewust dat je zelf ook best wat minder op je telefoon kan kijken, helemaal in het bijzijn van je kind.
Zoals je leest, hebben we hier te maken met een klassiek spanningsveld tussen last en lust. En deze lust wordt vanzelf een last wanneer je kind de grenzen van het haalbare probeert op te rekken. Was een uurtje tablet eerst de standaard, na een half jaar is de grens van het normale opgerekt tot twee uur. Een grens die vroeg of laat toch ongemakkelijk gaat voelen.
Je besluit de grens aan te geven en ja hoor… het woord waar bij menig kind de haren van overeind gaan staan, is gebezigd: SCHERMTIJD.
Schermtijd is natuurlijk prima om in te voeren en om je daarbij te helpen zijn er apps die je kind kunnen monitoren. Zelfs de mogelijkheid om op afstand de telefoon van je kind uit te schakelen is aanwezig. Het grote nadeel wat aan zulke hulpmiddelen kleeft is, dat je kind compleet afhankelijk blijft van dergelijke software. Het ontslaat je kind van de plicht om zelf ook nog een beetje na te denken of het zo welletjes is. En misschien nog wel erger.. Het ontslaat jou als opvoeder ook van de plicht om je kind doordachte keuzes te laten maken. Het is dus zaak om naar alternatieven te kijken.

Nu las ik laatst een artikel waarin de volgende methodiek werd beschreven om schermtijd te verminderen. Aan het begin van de week geef je je kind 10 knopen. Elke knoop vertegenwoordigt een waarde van 50 cent en staat gelijk aan 30 minuten schermtijd (tablet, tv, telefoon). Je kind bepaalt zelf wanneer het een knoop wil inzetten voor schermtijd.
En het wordt nog mooier, want voor elk half uur dat je kind een boek leest, verdient het een knoop.
Aan het eind van de week wordt vervolgens de balans opgemaakt en bepaal je met je kind of er in muntjes wordt uitbetaald of in geld.
Een interessant experiment, want veel lezen, levert veel knopen op en veel knopen is dus veel schermtijd (of veel geld dus!). Maar ja, veel lezen betekent dus weer minder tijd om te gamen.
Voor je het weet creëer je zo van een gamer een lezer en gaat het lekker in de papieren lopen.
Maar dat is je minste zorg erg lijkt me, want zo leert je kind ook nog eens goed met geld om te gaan en leert het flink te gaan sparen voor iets moois!

Hoef je alleen nog maar te hopen dat dat geen tablet is.